Oficjalna Strona Parafii Rzymskokataolickej w Piotrawinie
św. Stanisław B. M.
Św. Stanisław - obraz w ołtarzu głównym

Wszechmogący Boże, święty Stanisław, Biskup, nieustannie broniąc Twojej chwały padł pod ciosami prześladowców, spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem aż do śmierci trwali w nienaruszonej wierze. Przez Chrystusa, Pana naszego.
Nawigacja
STARTOWA
STRONA GŁÓWNA
M U Z E U M
Muzeum
Turystyka
KALWARIA PIOTRAWIŃSKA DROGA KRZYŻOWA
Małe fotografie
Duże fotografie
PIOTRAWIŃSKI DZIEŃ MŁODYCH
PDM 2007
PDM 2008
PDM 2009
P A R A F I A
Historia
Położenie
Kaplice
Msze św. i nabożeństwa
Duszpasterze
Odpusty
Szopka 2008
Służba Liturgiczna
Szafarze
Cmentarz
Wspólnoty
Ciekawe miejsca
P A T R O N I
Św. Tomasz Apostoł
Św. Tomasz Apostoł
Św. Stanisław B. M.
Św. Stanisław B. M.
Dzieciństwo
Studia
Biskupstwo - I część
Biskupstwo - II część
Kroniki
Wskrzeszenie Piotrawina
Konflikt z królem
Męczeństwo
Los króla
Kult
Fałszywe oskarżenia
Ocena

Artykuły
Download
Forum
Kontakt
STRONA GŁÓWNA

Autorzy Newsów
Katedra na Wawelu
Bazylika Szczepanów
Zabytki Powiśla
Czytaj i słuchaj
Pismo Święte
Katechizm Kościoła
Psalmy
Stolica Apostolska
Episkopat
Katecheza
Miłosierdzie Boże
Spowiedź Święta
Internetowy Słownik Liturgiczny
Aktualnie online
Gości online: 1

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 49
Najnowszy użytkownik: agata
Zdjęcie miesiąca
Zdjęcie miesciąca Listopad
Liczba ocen: 0
Średnia:
Powitanie


OBRAZ ZNAJDUJE SIĘ W NASZYM KOŚCIELE
(PO PRZEPROWADZONEJ KONSERWACJI) OD 30 LIPCA 2013.

SANKTUARIUM ŚW. STANISŁAWA B. M.
Najstarsza parafia w Diecezji Lubelskiej

Kazimierz Dolny oraz wybrane zespoły zabytkowe Powiśl

Oficjalna strona szlaku turystycznego projektu - Kazimierz Dolny oraz wybrane zabytki Powiśla...
Piotrawin jest na szlaku perełką.




Link do strony


Odbywała się kontrola trwałości projektu ”Kazimierz Dolny oraz wybrane zespoły zabytkowe Powiśla - renowacja, ochrona dziedzictwa”. Zespół kontrolujący w uwagach zwraca uwagę na dokumentację rezultatów potwierdzających osiągane wskaźniki zakładane w umowie o dofinansowanie. Promocja projektu o charakterze ponadlokalnym. Prosimy o wejścia na projekt „Sakralnym Szlakiem Powiśla - Kazimierz Dolny”. Aby wejście było zaliczone należy przeglądać przez 15 minut.
Biskupstwo - I część
DzieciństwoStudiaBiskupstwo - I częśćBiskupstwo - II częśćWskrzeszenie PiotrawinaKronikiKonflikt z królemMęczeństwoLos królaKultFałszywe oskarżeniaOcena

           Biskupstwo - I część

Po nominacji książęcej św. Stanisław wszczął starania w celu otrzymania sakry biskupiej. Wprawdzie katedra gnieźnieńska ze zniszczonym grobem św. Wojciecha po odpowiednim oczyszczeniu i odnowieniu została w 1064 roku uroczyście rekoncyliowana, lecz biskup tamtejszy nie miał paliusza i nie wykonywał władzy metropolitalnej. Według świadectwa papieża Grzegorza VII biskupi polscy udawali się po sakrę do obcych metropolitów. Św. Stanisław pominął arcybiskupa magdeburskiego ze względu na ustawiczne zakusy tej stolicy przyłączenia do swej jurysdykcji Kościoła polskiego, a prawdopodobnie zwrócił się do dobrze znanej sobie Kolonii, której arcybiskup św. Annon objął w 1072 roku regencję państwa po śmierci Adalberta z Bremy.
Św. Stanisław miał sytuację ułatwioną, bo w Kolonii otrzymał inwestyturę od nowego regenta Cesarstwa i zarazem konsekrację za rządów papieża Aleksandra II, który dzięki poparciu Annona został uznany przez Niemcy przeciw schizmatykowi Cadalousowi. Ówczesne Cesarstwo popierało reformę kościelną w dziedzinie celibatu duchowieństwa, w czym prym wiedli arcybiskupi kolońscy: dawniej Herman, a obecnie św. Annon (1075 r.). Oczywiście starali się oni konsekrować biskupów, którzy byli zwolennikami tejże reformy. Do Kolonii udawał się po sakrę i poprzednik św. Stanisława, na co wskazuje fakt, że przy konsekracji przyjął drugie imię Lambert, związane z prowincją kolońską. Konsekrowany w 1072 roku biskup Stanisław objął opiekę duszpasterską nad wielkim obszarem diecezji krakowskiej. Terytorium jej wynosiło ok. 55 000 km kw. W granicach ówczesnej Polski żyło około milion ludzi, z tego nowy biskup miał pod swoją opieką duszpasterska najwyżej około dwieście tysięcy diecezjan. Najgęściej była zaludniona ziemia krakowska z oświęcimską, proszowską, wiślicką, sandomierską, tak, że trójkąt Kraków-Zawichost-Kielce stanowiło centrum diecezji. I tu najwięcej stało kościołów. Na prawym brzegu Wisły zaludnienie z małymi wyjątkami było ogromnie rzadkie. Na terenie diecezji górował krajobraz leśny. Wśród lasów kryły się okręgi duszpasterskie, które były główną ramą wiejskiego życia. Pierwsze kościoły na podgrodziach budowało państwo, ale już w czasach św. Stanisława pojawiła się inicjatywa ze strony wielmożów budowy osobnych kościołów dla ludności swych majątków. Możni panowie uważali kościół za swoją prywatną własność, dlatego zabierali wszelkie offertoria kościelne, ale dawali kapłanowi utrzymanie. Jedenastowieczne kościółki były prawie wszystkie drewniane, a mieściło się w nich od 300 do 500 ludzi.
Przez osiedlanie się księży na wsiach nastąpiło duchowe i doczesne zespolenie kapłana z wiernymi, co sprawiło, że kultura ludu polskiego otrzymała głębokie i trwałe znamię orientacji chrześcijańskiej, tak w swoich podstawach, jak i w najrozmaitszych jej przejawach. Św. Stanisław posiadał kościoły grodowe, utrzymywane przez księcia oraz kościółki wiejskie, utrzymywane przez około 100 wielmożów, a także duchowieństwa około 200 księży. Przy większych kościołach grodowych mieszkało po kilku kapłanów, a przy kościołach wiejskich zawsze jeden ksiądz. Poziom duchowy tych księży był różny; grupki kapłanów mieszkających po grodach prowadziły życie wspólne, wspólnie odprawiały ćwiczenia duchowne, zachowywały prawo bezżeństwa, podczas gdy księża wiejscy oddawali się pracy na roli przydzielonej im przez pana, nie zachowywali celibatu, nie okazywali zainteresowań intelektualnych. Najwięcej duchowieństwa liczył sam Kraków; na dworze księcia, w otoczeniu biskupa, w zgromadzeniu kanonicznym przy katedrze, w innych zgromadzeniach przy wielu kościołach. Do stanu duchownego przygotowywała szkoła katedralna, a także grupy kanoniczne po większych grodach. Zostawszy biskupem krakowskim św. Stanisław postawił przed sobą szereg zadań, które miał przeprowadzić, by diecezję krakowską przepoić duchem chrześcijańskim. W zakresie organizacji diecezji pierwszą troską jego było zakładanie nowych placówek duszpasterskich i budowa nowych kościołów w porozumieniu z właścicielami majątków, konsekrowanie ich i przydzielanie z okazji tejże konsekracji wiejskiemu kapelanowi odpowiedniego utrzymania. Wtedy prawdopodobnie powstała parafia w rodzinnej miejscowości biskupa, w Szczepanowie. W większych środowiskach popierał życie kanoniczne kleru. We współpracy z Bolesławem Śmiałym dbał o rozwój zakonów, bo klasztory były wówczas najsilniejszą manifestacją chrześcijaństwa w terenie, stanowiły sanktuaria modlitwy dla okolicznej ludności, silnie wpływały na rozwój obyczajów chrześcijańskich wśród wiejskiego ludu. Drugim celem działalności św. Stanisława było przywrócenie ładu hierarchicznego w Polsce. Polska była zhołdowana Cesarstwu, dlatego książę polski wyznaczając biskupa posyłał go do dworu cesarskiego po inwestyturę. Wiemy, jaką podróż w związku z biskupstwem praskim odbył św. Wojciech; mianowany przez księcia Bolesława wyjechał do Werony po inwestyturę cesarską, aby stamtąd udać się do Moguncji w celu odebrania sakry biskupiej od swego metropolity, a potem wrócić do Pragi. Polska nie miała metropolity od czasu, kiedy po trudnym zjednoczeniu Polski rozbitej w 1031 roku przez najazdy nieprzyjacielskie, Mieszko II ukląkł 7 lipca 1032 roku przed cesarzem Konradem II w Merseburgu, oddał mu insygnia królewskie i zrzekł się królewskiego tytułu, stał się wasalem Cesarstwa i płatnikiem trybutu. Konsekwencją tego było postanowienie, że cesarz nikomu nie udzieli inwestytury na arcybiskupstwo gnieźnieńskie, ażeby zupełnie zniszczyć możliwość koronacji królewskiej polskiego władcy na przyszłość.
Komentarze
Brak dodanych komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
św. Tomasz Ap.
Św. Stanisław - obraz w ołtarzu głównym

Wszechmogący Boże, z radością oddajemy cześć świętemu Tomaszowi, Apostołowi, przez jego wstawiennictwo zachowaj naszą wiarę, abyśmy jak on uznali Twojego Syna za naszego Pana i mieli życie w imię Jezusa Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.
Muzeum
Nasza Droga Krzyżowa

Droga Krzyżowa
Nasza Droga Krzyżowa

Kaplica-grobowiec Piotra

Biskup zerwał gałązkę lipy i wsadził ją wierzchołkiem w ziemię w pobliżu grobu, rzekł: Rośnij na pamiątkę! Lipa, która robiła wrażenie drzewa rosnącego korzeniami do góry, dotrwała do 1930 roku. Zniszczyła ją burza.
Herb Gminy
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Msze Św. w niedzielę
Porządek Mszy Świętej w niedziele w:

PIOTRAWIN
8.00 i 12.00
Godzinki 7.40

ZGODA
9.30

KĘPA GOSTECKA
10.45
Droga krzyżowa w piątki
godz. 16.00
Administracja strony
Marek Jakoniuk
Proszę o rzeczowe uwagi
e - mail
Statystyki
statystyka